اختلالات و بیماری های دستگاه تناسلی ادراری در نوزادان و کودکان پسر

نقص دستگاه تناسلی و ادراری در نوزادان پسر از نقائص هنگام تولد می‌باشند. نقائص هنگام تولد مشکلات سلامتی هستند که در زمان تولد وجود دارند و می‌توانند باعث مشکلاتی در وضعیت کلی سلامت، نحوه‌ی رشد بدن، یا چگونگی عملکرد بدن مردان شود. انواع مختلفی از اختلالات تناسلی و ادراری مانند هیپوسپادیاس، عفونت دستگاه ادراری و غیره وجود دارند.

مشکلات مختلفی می‌تواند در سیستم ادراری و دستگاه تناسلی اطفال به صورت مادرزادی و یا پس از تولد وجود داشته باشد. در مورد هر یک از این مشکلات مراجعه زودهنگام به پزشک، نه تنها روند درمان را راحت‌تر و سریع‌تر خواهد کرد بلکه از عوارض احتمالی در آینده جلوگیری می‌کند. متخصصین ما در کلینیک اورولوژی دکتر اسلامی آماده مشاوره و پاسخگویی به سوالات شما در زمینه مشکلات اورولوژی اطفال هستند. جهت کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید با شماره‌ 09120262740 تماس حاصل نمایید.

ناهنجاری‌های دستگاه ادراری تناسلی در نوزادان


هیپوسپادیاس

هیپوسپادیاس شایع‌ترین اختلال آلت تناسلی است که بر اساس موجود از بین هر ۱۰۰۰ نوزاد پسر، ۱ تا ۸ نوزاد دچار این اختلال هستند. اختلال انسداد شیار مجرای ادرار در قسمت زیرین آلت تناسلی از جمله‌ی این ناهنجاری‌ها است.

انواع مختلف این ناهنجاری‌های آناتومیکی عبارتند از:

  • خصوصیت هیپوسپادیاس سر آلت وجود منفذ مجرای ادرار در قسمت زیرین سر آلت می‌باشد.
  • در اختلال هیپوسپادیاس آلت تناسلی، منفذ مجرای ادرار در وسط آلت تناسلی قرار دارد.
  • در هیپوسپادیاس کیسه بیضه ادغام برآمدگی‌های آلت تناسلی وجود ندارد و یک بازشدگی مجرا هم‌سطح با کیسه بیضه باقی می‌ماند.

این اختلال گاهی اوقات می‌تواند منجر به کجی آلت شود و جراحی یک راه حل مناسب برای برطرف کردن این مشکل است.

اپیسپادیاس

اپیسپادیاس نسبت به هیپوسپادیاس نادرتر است و در هر ۳۰۰۰۰۰ نوزاد تنها در یک نوزاد مشاهده می‌شود. این اختلال در دختران نیز رخ می دهد (۱ دختر: ۵ پسر). در این حالت منفذ مجرای ادرار در بالای آلت تناسلی مرد یا کلیتوریس قرار گرفته است. این ناهنجاری می‌تواند مرتبط با یک اختلال مهاجرت سلول‌های مزودرم در حین هفته چهارم رشد باشد. بسته به اینکه فرد به چه میزان تحت تاثیر قرار گرفته است، می‌تواند باعث اکستروفی مثانه همراه با اپیسپادیاس یا تنها اپیسپادیاس ‌شود. این اختلال با استفاده از عمل جراحی قابل درمان است.

کوچک آلتی

این اختلال بسیار نادر است و در هر دو جنس رخ می‌دهد. این اختلال عمدتاً مرتبط با اسکرتوفی مثانه یا ناهنجاری‌هایی در ناحیه مجرای ادراری است. از نقطه نظر جنینی دو برجستگی تناسلی رشد کرده‌اند. با اینکه هر کودک علائم مختلفی را تجربه می‌کند، اما بیشتر موارد کوچک آلتی شامل اندازه‌ی کمتر از ۱.۹ سانتی‌متر در حالتی که به آرامی کشیده باشد، است.

درمان مخصوص کوچک آلتی بر اساس موارد زیر توسط پزشک تعیین خواهد شد:

  • سن کودک، سلامت عمومی و سابقه پزشکی
  • شدت مشکل
  • تحمل کودک در برابر برخی داروها، روش‌ها و درمان‌ها
  • انتظارات برای دوره‌ی مشکل
  • نظر یا ترجیحات شما

هورمون درمانی ممکن است که برای برخی از کودکان به منظور تحریک رشد آلت تناسلی توصیه شود. سایرگزینه‌های درمان نیز با شما مورد بحث قرار خواهند گرفت.

فتق مغبنی یا کشاله ران

به طور معمول، در طول سال اول زندگی قسمت فوقانی واژن بسته و تنها رباط صفاق واژن باقی می‌ماند. تنها یک کیسه کوچک در سطح شکمی بیضه‌ها باقی می‌ماند. یک ساختار سروز دو جداره از غشاء واژینال نیز وجود دارد.

اگر روند واژینال از بین نرود و باز باقی بماند، حلقه‌های روده می‌توانند به درون آن بلغزند و باعث فتق مادرزادی مغبنی شود. چنین فتقی می‌تواند گستردگی بیشتر یا کمتری داشته باشد که بستگی به میزان بازشدگی بین صفاق احشایی حلقه‌های روده و روند واژینال (صفاق جداری) دارد. جراحی تنها درمان وعلاج برای حل مشکل فتق مغبنی است.

شب ادراری

شب ادراری یک مشکل پزشکی است، این وضعیت به این دلیل رخ می‌دهد که مغز و مثانه کودک در شب با یکدیگر ارتباط برقرار نمی‌کنند.

ترکیبی از چندین عامل معمولا منجر به شب ادراری می‌شوند:

  • افزایش تولید ادرار در طول شب
  • ظرفیت کم مثانه
  • خواب پریشی
  • یبوست

درمان اصلی برای شب ادراری اغلب شامل اصلاح رفتاری است. این اصلاح شامل تقویت مثبت، تشویق به دفع مکرر ادرار در طول روز، بیدار کردن کودک از خواب در فواصل معین در طول شب، محدود کردن مصرف مایعات قبل از خوابیدن، و درمان با هشدار به وسیله دستگاه‌هایی که کودک را زمانی که لباس زیر یا رختخواب وی خیس شده است، بیدار می‌کنند.

بیضه نزول نکرده

در دوران بارداری یک زن، بیضه نوزاد پسر در داخل شکم رشد می‌کند. با تزدیک شدن به زمان تولد، بیضه‌ها از طریق یک لوله (کانال مغبنی) به داخل کیسه بیضه نزول پیدا می‌کنند. در تعداد کمی از پسران، به خصوص آنهایی که نارس متولد می‌شوند، یک یا هر دو بیضه موفق به نزول در زمان تولد نمی‌شوند. در بسیاری از این پسران، نزول در طول چند ماه اول زندگی رخ خواهد داد. با این وجود در برخی افراد، این اتفاق رخ نمی‌دهد. علت اکثر موارد بیضه‌ پایین نیامده ناشناخته است. بیضه‌های پایین نیامده نمی‌تواند اسپرم تولید کند  و ممکن است با تزریق هورمون و یا عمل جراحی درمان شود.

عفونت‌های مجاری ادرار

عفونت‌های مجاری ادرار در کودکان خردسال شایع است. عفونت‌های ادراری ممکن است بدون درمان رها شوند زیرا احتمال دارد که علائم آن برای کودک و والدین وی مشخص نباشند.

ادرار طبیعی بدون میکروب (باکتری) است. با این حال، باکتری‌ها می‌توانند به دو طریق وارد دستگاه ادرار شوند: پوست اطراف مقعد و ناحیه تناسلی و جریان خون از سایر نقاط بدن. باکتری‌ها ممکن است باعث ایجاد عفونت در هر قسمت یا تمام قسمت‌های دستگاه ادرار، از جمله موارد زیر شوند:

  • مجرای ادرار (که اورتریت نامیده می‌شود)
  • مثانه (که سیستیت نامیده می‌شود)
  • کلیه‌ها (که پیلونفریت نامیده می‌شود)

عفونت‌های مجاری ادرار با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند. روش دریافت آنتی بیوتیک توسط کودک به شدت و نوع عفونت بستگی دارد.

بی اختیاری ادرار

به بیان ساده، بی اختیاری ادرار به عنوان از دست دادن کنترل کامل ادرار یا تخلیه غیرارادی مثانه تعریف می‌شود. این مشکل تحت عنوان ناتوانی در دفع ادرار نیز شناخته می‌شود. بی اختیاری ادرار می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد و در شیرخواران و کودکان نوپا معمولاً یک موضوع کاملا عادی است. به منظور درک بهتر علل مختلف، فرد باید اطلاعات پایه‌ای از فرآیندهای حین دفع ادرار داشته باشد.

انواع بی‌اختیاری ادرار در کودکان

ساده‌ترین راه این است که بی‌ اختیاری در کودکی را به دو گروه تقسیم کرد. بی‌اختیاری ادرار در شب در طول خواب رخ می‌دهد و بی‌اختیاری ادرار روزانه در زمان بیداری رخ می‌دهد. بی‌اختیاری ادرار در شب اغلب تحت عنوان شب ادرای شناخته می‌شود.

درمان بی‌اختیاری ادراری به علت زمینه‌ای آن بستگی دارد. نگه داشتن داوطلبانه ادرار، شایع‌ترین علت بی اختیاری ادرار روزانه در کودکان خردسال است. این مشکل در کودکان ۳ تا ۵ ساله که نمی‌خواهند زمانی را برای استفاده از توالت اختصاص دهند مشاهده می‌شود. این کودکان به حدی مشغول هستند که نمی‌توانند استراحت کنند و اغلب در حالت بی قراری، پیچ و تاب خوردن، و نگه داشتن ناحیه تناسلی خود هستند. در بیشتر کودکان با افزایش سن این مشکل خود به خود برطرف می‌شود.