جراحی برداشتن پروستات(پروستاتکتومی):مراحل و عوارض

برداشتن پروستات عملی است که در آن غده پروستات و برخی بافت‌های اطراف آن برداشته می‌شود. این عمل در صورت ابتلا به سرطان پروستات و به عنوان یک عمل باز انجام می‌شود. همچنین ممکن است عمل جراحی لاپاروسکوپی از طریق یک شکاف کوچک انجام شود.

پزشک ممکن است یک روش درمانی را متناسب با نوع سرطان یا عوامل خطرآفرین دیگر به شما توصیه کند. پروستاتکتومی رادیکال غالباً در زمانی انجام می‌شود که سرطان هنوز به سمت غده پروستات گسترش نیافته باشد. عوامل مؤثر در انتخاب نوع عمل به سن و وضعیت پزشکی بیمار بستگی دارد. این عمل جراحی غالباً روی مردان سالمی که انتظار می‌رود ۱۰ سال یا بیشتر از عمر آنها باقی مانده باشد انجام می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جزییات این درمان می‌توانید با شماره‌ ۰۹۱۲۰۲۶۲۷۴۰ تماس حاصل نمایید.

برداشتن پروستات چیست؟


برداشتن پروستات عمل جراحی است که از طریق آن کل پروستات یا قسمتی از آن برداشته می‌شود. غده پروستات به اندازه یک گردو بوده که بین مثانه و آلت تناسلی مردان قرار گرفته است.

ممکن است برای درمان سرطان پروستات، بیماری‌های جدی مجاری ادرار یا بزرگ شدن پروستات (هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات) نیاز به انجام عمل پروستات باشد.

انواع


برداشتن پروستات به دو روش اصلی انجام می‌شود: پروستاتکتومی رادیکال و پروستاتکتومی ساده باز. جراح با انجام عمل جراحی برداشتن پروستات، تمام غده پروستات را همراه با بافت‌های همراه آن شامل غدد لنفاوی برمی‌دارد.

برداشتن پروستات رادیکال به روش‌های مختلفی انجام می‌شود:

عمل جراحی باز

جراح در عمل جراحی باز یک شکاف برای دسترسی به غده پروستات ایجاد می‌کند. در هر مورد، شکاف در قسمت پایین شکم یا در کف لگن و بین مقعد و کیسه بیضه ایجاد می‌شود. جراح همچنین ممکن است غدد لنفاوی را از ناحیه‌ای که برای نمونه‌برداری سرطان مورد آزمایش قرار می‌گیرد بردارد.

زمانی که شکاف در ناحیه پرینیوم ایجاد شود به آن روش پرینئال گفته می‌شود. طول دوره بهبودی پس از انجام عمل جراحی به این روش کوتاه‌تراز روش رتروپیوبک است. اگر جراح بخواهد که غدد لنفاوی را برای آزمایش و نمونه‌گیری بردارد ممکن است برای این منظور شکاف‌های جداگانه‌ای در بدن ایجاد کند. اگر تصور می‌شود که بر اساس درجه سرطان و نتیجه آزمایش PSA غدد لنفاوی به سرطان مبتلا نشده‌اند، ممکن است جراح تصمیم بگیرد که غدد لنفاوی را بردارد.

عمل جراحی لاپاروسکوپی

جراح برای انجام عمل لاپاروسکوپی چندین شکاف در شکم ایجاد می‌کند. یک ابزار که به آن لاپاروسکوپ گفته می‌شود وارد شکاف می‌شود. جراح از ابزار مخصوصی برای دسترسی به غده پروستات و برداشتن آن از طریق این شکاف‌ها استفاده می‌کند.

قبل از انجام عمل پروستات


قبل از انجام عمل پروستات، پزشک ممکن است سیستوسکوپی انجام دهد (فرایندی که از طریق آن می‌توان داخل مثانه و مجرای ادرار را مشاهده کرد.) در مورد بیماری‌های که قبلاً به آنها مبتلا بوده‌اید قبل از انجام برداشتن پروستات به پزشک اطلاع دهید.

ممکن است از شما خواسته شود که مصرف برخی داروها مانند آسپیرین، کومادین (وارفارین)، پلاویکس (اکسید گوگرد کلوپیدوگرل)، آدویل (ایبوپروفن) یا آلیو (ناپروکسن) را از چند هفته قبل از انجام عمل قطع کنید.

در صورتی که سیگار می‌کشید به پزشک اطلاع دهید. استعمال دخانیات در فرایند بهبودی پس از عمل پروستات اختلال ایجاد می‌کند. ممکن است به شما گفته شود که از چند ساعت قبل از انجام عمل جراحی از خوردن و آشامیدن پرهیز کنید. شما باید دستورات پزشک را به دقت انجام دهید.

  • ممکن است قبل از عمل پروستات و برای پیشگیری از بروز عفونت برای شما آنتی‌بیوتیک تجویز شود.
  • ممکن است از شما خواسته شود که از انما استفاده کنید یا قبل از انجام عمل، ملین مصرف کنید.

نحوه انجام عمل درمان


پزشک ممکن است عمل پروستات را تحت بیهوشی عمومی (شما در حسن عمل هوشیار نخواهید بود) یا تحت انسداد نخاعی (بدن شما از کمر به پایین بیحس می‌شود) انجام دهد. اگر برداشتن پروستات شما به روش رادیکال انجام شود، جراح از یکی از چندین روش برای برداشتن غده پروستات و بافت‌های اطراف آن استفاده می‌کند. سپس جراح مجرای ادرار (لوله‌ای که ادرار را از مثانه به سمت آلت هدایت می‌کند) را دوباره به گردنه مثانه وصل می‌کند. جراح ممکن است غدد لنفاوی را برداشته تا وجود سرطان را مورد بررسی قرار دهد.

اگر شما عمل ساده پروستاتکتومی باز انجام می‌دهید، جراح یک شکاف در زیر ناف شما ایجاد می‌کند و از طریق آن می‌تواند به مثانه دسترسی پیدا کند. سپس، قسمت‌هایی از پروستات که باعث به وجود آمدن مشکل شده است برداشته می‌شود.

نقاهت و بهبودی


  • ممکن است پس از انجام عمل جراحی لوله‌هایی برای تخلیه مایعات از بدن به بدن شما وصل شود.
  • ممکن است یک کاتتر یا سوند به مثانه شما وصل شود و به مدت چند روز شما از طریق آن، ادرار را دفع کنید.
  • برای افزایش راحتی، به شما داروهای مسکن ضد درد داده می‌شود.
  • بیشتر مردم پس از انجام عمل پروستات به مدت یک تا چهار روز در بیمارستان بستری می‌شوند.
  • مدت زمان بستری شدن شما در بیمارستان به وضعیت شما و نوع عملی که انجام داده‌اید بستگی دارد.
  • ممکن است از شما خواسته شود که از کاتتر قرار داده شده در مثانه به مدت ۵ تا ۱۰ روز استفاده کنید.
  • احتمالاً شما ۴ تا ۶ هفته پس از انجام عمل برداشتن پروستات می‌توانید به فعالیت‌های روزمره خود بپردازید.

مراقبت‌های پس از درمان


با این که در اغلب اوقات با انجام عمل پروستات همه سلول‌های سرطانی برداشته می‌شوند اما نباید از مراقبت‌های پس از درمان غافل شد تا در صورت بازگشت دوباره سرطان بتوان آن را به موقع تشخیص داده و تحت درمان قرار داد. مراقبت‌های دوره‌ای پس از انجام عمل پروستاتکتومی عبارتند از:

  • معاینات فیزیکی
  • آزمایش آنتی ژن مخصوص پروستات (PSA) برای تعیین سطح PSA و اندازه‌گیری سرعت تغییرات در این سطوح
  • معاینات دیجیتالی مقعدی
  • انجام بیوپسی در صورت لزوم برای مشاهده بافت‌های مشکوک

 میزان موفقیت درمان


انجام عمل پروستاتکتومی رادیکال معمولاً در درمان سرطان پروستات که هنوز به بیرون از پروستات گسترش نیافته است مؤثر است. به این حالت سرطان موضعی پروستات گفته می‌شود. پس از انجام عمل جراحی، میزان پیشروی سرطان بر اساس میزان گسترش آن تعیین می‌شود. عموماً در صورتی که پس از عمل همه سلول‌های سرطانی با موفقیت برداشته شوند، سطح PSA به صفر می‌رسد. در صورتی که سرطان گسترش یافته باشد ممکن است پس از عمل پروستات باز هم سرطان عود کند.

بیشتر یافته‌های پزشکی در مردان مبتلا به سرطان پروستات نشان می‌دهد که احتمال مرگ مردانی که عمل جراحی برای درمان سرطان پروستات موضعی انجام داده‌اند کمتر از مردانی است که عمل جراحی پروستاتکتومی رادیکال را انجام داده‌اند (پرتو درمانی خارجی). این موضوع به خصوص برای مردان سالمی که سن آنها کمتر از ۶۵ سال است بیشتر صدق می‌کند. مردان بالای ۸۰ سال و مردانی که به بیماری‌های خطرناک و جدی دیگری مبتلا هستند بهتر است عمل پرتودرمانی را انجام دهند. مطالعات نشان می‌دهد که میزان موفقیت عمل و بروز عوارض جانبی بیشتر به مهارت جراح بستگی دارد تا به نوع عمل انجام شده.

پیش‌آگهی 


با انجام عمل پروستات باید تمام سلول‌های سرطانی برداشته شوند. به هر حال، شما باید به دقت تحت نظارت باشید تا سرطان دوباره بازنگردد. شما باید به طور مرتب مورد معاینه‌ها و آزمایش‌هایی مانند آزمایش آنتی‌ژن مخصوص پروستات یا PSA قرار گیرید. بر اساس نتایج پاتولوژی و نتایج PSA پس از برداشتن غده پروستات، پزشک در مورد انجام پرتودرمانی یا هورمون درمانی با شما صحبت می‌کند.

خطرات احتمالی ناشی از انجام عمل برداشتن پروستات


برخی از خطرات احتمالی ناشی از انجام عمل پروستات عبارتند از:

  • بی‌ اختیاری در ادرار یا ناتوانی در کنترل مدفوع
  • انسداد ادراری
  • اختلالات نعوظ
  • تغییر در طول آلت تناسلی
  • عقیم شدن
  • آسیب‌دیدگی مقعد
  • خونریزی
  • بسته شدن مجرای خروج ادرار به دلیل شکل‌گیری بافت‌های اسکار (جای زخم)