جراحی میکروسرجری واریکوسل: نحوه عمل، هزینه، عوارض

شایع‌ترین دلیل ناباروری ثانویه یا مشکل در باروری پس از زایمان یک فرزند، واریکوسل یعنی اتساع وریدها در کیسه بیضه است. این وضعیت از طریق عمل جراحی قابل اصلاح است. مشابه رگ‌های واریسی در پاها، واریکوسل نیز زمانی ایجاد می‌شود که دریچه‌های کنترل کننده جریان خون در امتداد طناب بیضه نمی‌توانند بطور طبیعی عمل کنند و در نتیجه باعث برگشت جریان خون می‌گردند. این امر باعث افزایش دما می‌شود که در تولید طبیعی اسپرم خلل ایجاد کرده و مانع تولید تستوسترون خواهد شد.

واریکوسل می‌تواند یکی از عوامل ناباروری در مردان و درد باشد و حتی باعث اختلال در تولید تستوسترون شود. در صورتی که جراح عقیده داشته باشد که شما مورد مناسبی برای جراحی میکروسرجری واریکوسل هستید، در ادامه آنچه که باید از این درمان انتظار داشته باشید، برای شما ذکر شده است. جراحی میکروسرجری واریکوسل در زیر یک میکروسکوپ جراحی پر قدرت انجام می‌گردد تا بالاترین نرخ موفقیت با کمترین عوارض جانبی حاصل شود.

انجام یک روش اختصاصی برای کنترل واریکوسل بسیار مهم است. تصمیم برای درمان واریکوسل بر اساس اندازه واریکوسل، اهداف باروری بیمار، علائم تستوسترون کم یا ناراحتی کیسه بیضه، آزمایش‌های خون مانند میزان تستوسترون و یا آزمایش مایع منی، اتخاذ خواهد شد. همچنین سن و باروری همسر بیمار نیز عوامل بسیار مهمی در هنگام تصمیم‌گیری برای درمان واریکوسل می‌باشند. متخصص اورولوژی با معاینه شما بهترین دوره‌ی درمان و اینکه جراحی برای شما منفعتی خواهد داشت یا خیر را تعیین خواهد کرد. برای دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو یک وقت ملاقات با متخصصین ما در کلینیک اورولوژی دکتر اسلامی می‌توانید از طریق شماره ۰۹۱۲۰۲۶۲۷۴۰ تماس حاصل فرمایید.

علائم واریکوسل


بیشتر مردان مبتلا به واریکوسل دارای علائم خاصی نیستند و اغلب توسط یک متخصص باروری هنگامی که دچار مشکلاتی در باروری هستند، تشخیص داده می‌شوند. مردانی که علائم دارند ممکن است درد یا احساس سنگینی را در کیسه بیضه‌ی خود یا کاهش اندازه‌ی یک بیضه را تجربه کنند.

درد ممکن است:

  • بصورت شدید یا مبهم باشد.
  • با ایستادن یا فعالیت بدنی بخصوص اگر طولانی مدت باشد، افزایش یابد.
  • در طول روز بدتر شود.
  • هنگام خوابیدن به پشت تسکین پیدا کند.

در طول زمان ممکن است واریکوسل بزرگ شود و بیشتر قابل ملاحظه گردد. در مردان جوان، وجود یک واریکوسل در تولید اسپرم خلل ایجاد می‌کند و اغلب با انجام درمان قابل بهبود خواهد بود.

چه زمانی باید واریکوسل را درمان کرد؟


شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهند اصلاح واریکوسل موجب بهبودی عملکرد بیضه شده و از هر گونه آسیب بیشتر به بیضه در طول زمان جلوگیری می‌کند، اما این امر ارتباط نزدیکی با اندازه‌ی واریکوسل دارد. از این رو، عملکرد بیضه باید بطور مستقیم از طریق آزمایش مایع منی، اندازه‌گیری حجم بیضه و یا آزمایش‌های خون ارزیابی شود. اگر شواهدی از آسیب به بیضه وجود داشته باشد، عمل واریکوسل ممکن است برای بهبود عملکرد بیضه و یا پیشگیری از بدتر شدن وضعیت، مهم باشد. در صورتی که بیضه تحت تاثیر واریکوسل قرار نگرفته باشد، نظرات مختلفی برای درمان یا عدم درمان واریکوسل وجود دارد.

یک جایگزین برای درمان، نظارت بر بیماران مبتلا به واریکوسل در طول زمان از طریق کنترل آزمایش‌های مایع منی و یا آزمایش‌های خون و انجام درمان در صورتی که شواهدی مبنی بر اختلال عملکرد بیضه توسط واریکوسل مشاهده شود، می‌باشد.

چرا باید عمل میکروسرجی ساب اینگوینال را انجام داد؟


پزشک در روش ساب اینگوینال از بریدن فیبرهای عضلانی اجتناب می‌کند که منجر به درد کمتر و کاهش خطر فتق پس از جراحی می‌گردد. استفاده از میکروسکوپ مدرن جراحی برای محافظت دقیق از ساخنارهای مهم،کمک می‌کند تا در حین تقسیم کردن رگ‌های موجود در واریکوسل، از مشکلاتی مثل هیدورسل یا ورم بیضه نیز جلوگیری شود.

روش عمل


متخصص و جراح اورولوژی عمل واریکوسل را به صورت سرپایی و تحت بیهوشی عمومی انجام می‌دهد. یک برش کوچک (۲ سانتی‌متر) در بالای استخوان شرمگاهی ایجاد می‌شود. سپس وریدها جدا شده و گرده زده می‌شوند بطوری که رگ‌های واریسی بطور دائمی مسدود شوند. دو روش برای جراحی میکروسرجی واریکوسل وجود دارد: اینگوینال یا ساب اینگوینال.

اگر این عمل برای کنترل درد انجام می‌شود، روش اینگوینال اغلب به منظور فراهم کردن دسترسی به عصب ایلیواینگوینال استفاده می‌شود که می‌توان به منظور تسکین دائمی درد آن را برید. محل برش برای روش اینگوینال نسبت به ساب اینگوینال در محل کشاله ران کمی بالاتر است. پس از اینکه جراح پوست را برش داد، طناب منوی که در آنجا وریدهای غیر عادی تجمع پیدا کرده‌اند را پیدا می‌کند. هر ورید به دقت جدا می‌شود و سپس گره زده می‌شود تا جریان قطع شود و بتوان خون را از بیضه به داخل ران و لگن تخلیه کرد. نکته کلیدی در یک عمل خوب، قطع کردن تمام وریدها، دست نخورده گذاشتن تمام شریان‌ها،‌ مجرای دفران و سالم ماندن درناژ لنفاوی است. در صورتی که یک شریان بریده شود، آسیب به بیضه می‌تواند رخ دهد. در صورتی که مجرای دفران آسیب ببیند، ممکن است اسپرم مسدود شود. اگر لنفاتیک‌ها بریده شوند، احتمال دارد کیسه بیضه پر از مایع شود و نیاز به جراحی اضافه جهت تخلیه مایع باشد. از لحاظ آماری نشان داده شده که روش میکروسرجی باعث کاهش تمام این خطرات می‌شود.

جراحی در هر طرف حدود ۳۰ دقیقه طول می‌کشد بنابراین جراحی واریکوسل در سمت راست و چپ حدود یک ساعت بطول می‌انجامد. این روش بطور معمول بصورت سرپایی انجام می‌شود. امکان انجام کامل فعالیت‌ها معمولاً پس از دو تا سه هفته مهیا خواهد شد اما بیشتر مردان می‌توانند پس از ۲۴ تا ۷۲ ساعت شغل‌های کم تحرک خود را از سر بگیرند.

پس از جراحی چه انتظاری باید داشت؟


بهبودی کامل معمولاً تنها ۵ روز بطول می‌انجامد، اما کارهای سبک را می‌توان پس از یک یا دو روز از سر گرفت. داروهای مسکن اغلب برای دو روز اول پس از عمل تجویز می‌شوند.

بانداژها ۴۸ ساعت پس از جراحی برداشته می‌شوند، اما نوارهای چسب کوچک به مدت ۷ تا ۱۰ روز در محل باقی می‌مانند. ۲۴ ساعت پس از جراحی می‌توان دوش گرفت. پزشک توصیه می‌کند که به مدت یک هفته از انجام فعالیت جنسی خودداری کنید. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که نیمی از مردانی که تحت عمل قرار می‌گیرند می‌توانند مقداری بهبودی را در تعداد و تحرک اسپرم‌های خود انتظار داشته باشند و برای بسیاری از زوج‌ها امکان بارداری فراهم می‌شود. بیماران می‌توانند انتظار نرخ موفقیت بالایی را در لقاح طبیعی داشته باشند و اشخاصی که نیاز به لقاح در خارج از بدن دارند ممکن است تنها نیاز به تلقیح مصنوعی داشته باشند.

عوارض پس از جراحی


عوارض شایع پس از جراحی شامل مقداری کبودی و تغییر رنگ در اطراف کشاله ران، احساس سفتی در اطراف و زیر محل برش در اثر بخیه‌هایی که معمولاً ظرف سه هفته جذب می‌شوند، می‌باشند.

ممکن است واریکوسل دائمی یا عود کننده، کبودی، عفونت و حساسیت به لمس در بیضه وجود داشته باشد. هیدروسل یعنی تجمع آب در اطراف بیضه‌ها در موارد نادری رخ می‌دهد. برای بیمارانی که تحت روش غیرجراحی قرار می‌گیرند، خطر واکنش به ماده حاجب مورد استفاده در حین درمان وجود دارد. در نهایت خطر بسیار کمی در مورد از دست دادن بیضه وجود خواهد داشت.

آیا عمل واریکوسل بر باروری تاثیر می‌گذارد؟


در ۵۴۰ مرد نابارور با واریکوسل قابل لمس که تحت عمل واریکوسل قرار گرفتند، تغییرات کیفیت مایع منی و باروری آنها به مدت بیشتر از یک یا دو سال پس از عمل کنترل شد. این بدین معنی است که اصلاح یک واریکوسل که از نظر بالینی قابل ملاحظه است می‌تواند بطور چشمگیری موجب بهبود پارامترهای مایع منی شود و امکان لقاح طبیعی یا کاهش نیاز به کمک باروری را فراهم کند. برای بیشتر بیماران، میزان تستوسترون پس از عمل افزایش می‌یابد. هر چند هر بیمار باید از مزایا و معایب جراحی با توجه به شرایط خود اطلاع داشته باشد.